Blog

Nieuws van Fotograaf Zwolle:

Op deze nieuwspagina kunt u informatie vinden over de laatste publicaties en evenementen waar wij foto's voor hebben gemaakt. Klik op het betreffende artikel en vindt de laatste informatie met links naar de diverse galleries op deze site en de flickr site. Ook ander nieuws van Fotostudio Vincent Hartman Fotografie (Zwolle - Heino - Raalte) is hier te vinden.

STUDIOVHF 2.0

Inmiddels zijn we druk bezig met de herinrichting van STUDIOVHF. Letterlijk in ons nieuwe pand, maar ook figuurlijk door middel van het ineenschuiven van de twee Nederlandse websites.

Veel content van www.vincenthartmanfotografie.nl gaat verhuizen naar deze site.

Advertentie in Hoezo?Heino, ontworpen door Inez Oldeboer van N35 Media

Vandaar dat u hieronder qua tijdslijn een gat ziet tussen deze post en de overige posts. Dit wordt de komende tijd gelijdelijk opgevuld.

Over de achtergrond hiervan kunt u hier meer lezen:

Eindejaarsblogje met orginele titel

Toch wel grappig dat je van jezelf denkt dat al dat kerst en oude-jaars gedoe je niets doet. Natuurlijk is een paar dagen vrij best leuk en bovenal is het een periode van genieten van een hapje en een drankje en ja daar zijn we dan wel weer gevoelig voor. Dus wellicht is het toch geen traditie die in stand gehouden wordt door de detailhandel en voorziet het wel degelijk in een behoefte.

Ook een traditie is het ‘eindejaarsblogje’. Ontstaan in 2015 met de titel 2015, EEN BIJZONDER FOTOGRAFISCH JAAR!. Nu zijn tradities er om doorbroken te worden, maar goed het is toch wel leuk om eventjes terug te blikken.

P.S: JE KUNT HET GENEUZEL OOK OVERSLAAN EN GEWOON PLAATJES KIJKEN…

De titel van zo’n eindejaarsblogje is wel weer iedere keer een uitdaging. Daar het in 2015 nog ‘bijzonder’ was, werdt het daarna ‘Zonder titel 2016’, en vorig jaar ‘Fotograaf Zwolle’. De druk lag dus hoog om dit jaar met een bijzondere titel te komen en wat eigenlijk een tijdelijke titel was in afwachting op meer inspriratie, is uiteindelijk gewoon de titel geworden. Aangezien ik mijn centjes toch niet verdien met schrijven, kom ik er wel mee weg dacht ik zo. Heb nog even overwogen om het ‘Niet zo’n bijzonder fotografisch jaar’ te noemen, omdat er naar mijn gevoel wat weinig variatie is geweest in de fotografische uitdagingen dit jaar, maar als ik dan even terug kijk in het beeld materiaal van 2018, valt dat eigenlijk nog wel mee.

Wat ik gemakshalve namelijk vergeet is, dat als je je specialiseerd in specifieke disciplines van de fotografie, dit je gemakkelijker afgaat. Dit in combinatie met een grotere tijdsbesteding aan webdesign, zoekmachine optimalisatie en digitale marketing, en derhalve beter inkomsten patroon, zorgt ervoor dat de druk afneemt. Het creëert ruimte en tijd om verder te kijken en te ontwikkelen. En ruimte dat hebben we hier in Schotland genoeg.

HET PRACHTIGE SCHOTSE LANDSCHAP

Voor een Nederlander, geboren en getogen in één van de dichtsbevolkte gebieden ter wereld is het hier het walhalla. In vergelijking met Schotland, is Nederland een vervuild, betonnen, geasfalteerd en vooral bemest land.

Schotland daarentegen zegent zich met een oppervlakte van bijna 2 keer de grootte van Nederland met een bevolking van ongeveer een derde en dan gaat het op milieu gebied al gauw een heel stuk beter. In Stirling zitten wij op een stuk grond dat maar 45KM breed is tussen de Noordzee en de Ierse zee. Afgezien van het feit dat het niet deint, voelt het alsof je permanent op zee zit.

Ik classificeer mezelf absoluut niet als een landschaps of natuurfotograaf (iets met geduld?), maar deze omgeving inspireert wel!

Exploring the countryside in our trustworthy 31 year old Land Rover 110

In tegenstelling tot Engeland, zijn er hier minder so-called ‘byways’, oftewel onverharde modderige wegen waar je wettelijk vrij mag rijden omdat het als ‘openbare weg’ gekwalificeerd staat. Desalniettemin zijn er toch nog wel mogelijkheden om een beetje dat avontuurlijke gevoel te krijgen. Het feit dat zowel de auto als ik er als een boer uitzien, helpt wel (even afgezien van dat linkse stuur dan).

Het feit dat je theoretisch op veel plekken kunt komen met zo’n auto betekend natuurlijk niet dat dat ook gewenst of legaal is (Land Rover Off-Road Club members signed up to the so called Green Code), dus de meest exotische plekken bereik je toch vooral ter voet . Zoals ons lokale ‘heuveltje’ Dumyat:

Een winter panorama: The Forth Valley from Dumyat.

Een winter panorama: The Forth Valley from Dumyat.

Als je op bovenstaande panorama afbeelding klikt zie een een panorama ter grootte van 59.954 x 4.760 pixels op 300DPI en een bestands grootte van 1.6G, ongeveer net zo zwaar als de wandeling naar boven, zeg maar. Het geeft een prachtig uitzicht op de Forth Valley met helemaal links in het Oosten de Forth Bridges bij Edinburgh, in het midden de Whiskey opslag van Diageao in Menstie, de refinery van Ineos in Grangemouth en meer naar rechts het Wallace Monument, Stirling Castle en The Hartman residence.

Dumyat is onze lokale ‘walk in the park’ geworden. 10 minuten rijden van huis en afhankelijk van route en gesteldheid, ben je boven tussen de 35 en 60 minuten. Daar ben je in een geheel andere wereld en besef je hoe nietig het daar beneden allemaal is.

Gelukkig hebben we deze ervaring kunnen delen met een aantal vrienden uit Liederholthuis, Raalte en Heino.

Dumyat is de meest westerlijke summit van de Ochil Hills en inmiddels heeft bovengetekende al een behoorlijk deel van dit gebied ter voet verkend. En voor mij is het een openbaring. I absolutely love it! De uitgestrekte natuur, de frisse lucht, de geur van de vegetatie, de close encounters with wildlife en de licht-schakeringen op de hellingen zijn fenominaal!

Zo nu en dan nemen we een camera mee naar boven. Soms met een specifiek doel zoals de winter panorama hierboven, soms is het een ‘just in case scenario’ en gewicht en bestands grootte begint dan een rol te spelen. De twee foto’s van de Alva Glen hierboven zijn gemaakt met de lichte en spiegel-loze Panasonic GH-4 met Olympus 12mm f2.0 lens (24mm omgerekend). Een lekker licht cameraatje met zeer acceptabele beeld kwaliteit, die ik normalieter gebruik voor time-lapse opnames.

Ook heb ik door schade en schande geleerd dat soms: ‘less is more’. Een panorama met frames van de 50MP Canon 5DS gaat al snel boven het maximale formaat van 65,535 pixels aan de lange zijde in Lightroom. Niet dat je daar voor gewaarshuwd wordt of zo, of dat de foutmelding een verklaring geeft, je krijgt gewoon een error en dan moet je het zelf maar uitzoeken. Anyway, via deze pagina kun je een link vinden voor meer informatie en hoe het op te lossen: DUMYAT IN WINTER. De bovenstaande panorama is om die reden gemaakt met de vintage 5D mark 1 met oude 70-200 f 2.8.

De panorama is gemaakt vanaf Ben Ledi en vanaf daar gezien is Dumyat (rechts in beeld) inderdaad een heuveltje.

Editing, editing, editing

Onze editing room in Heino was niet verkeerd en had een ‘prachtig’ uitzicht op de Groene Weide in Heino met zo nu en dan een echte Sallandse geur…

Het uitzicht hier is ook niet verkeerd ook al ‘mist’ het de geur:

De afwisseling in licht en weer vervelen nooit:

Iets ten oosten van ons bevindt zich de Carron Valley, tussen Fintry en Denny. Op loopafstand van de B&B in Fintry van de familie Metz uit Lierderholthuis, bevinden zich de Fintry Falls:

Deze foto is genomen met de 6 stops B+W Neutral Density filter met brandpunt 70mm, op F8 en ISO50, zodat een belichtingstijd van 3.2s in daglicht zorgt voor een mooie ‘milky flow’. De foto, in de winter genomen, is in Zwart-Wit sterker dan in kleur. De kleurenversie was me te bruin.

Bracklinn Falls.jpeg

Deze foto van de Bracklinn Falls in Callander, Stirlingshire is genomen met F11 en iso 100 resulterend in een belichtingstijd van 10 seconden.

Hoe leuk landschaps fotografie dan ook is, de schoorsteen kan er niet van roken. Wel van productfotografie, interieurfotografie, bedrijfsfotografie en portretfotografie.

PRODUCTFOTOGRAFIE

Voor de tweede keer hebben we productfoto’s mogen maken voor Dine Living uit Edinburgh. Dine Living importeert uitshuifbare eettafels vanuit de USA. De tafels kunnen tot een langte van 6,5 meter uitgebouwd worden met behulp van inleg panelen. Zo kun je uitgebreid dineren als je veel gasten hebt (tot 30), hetgeen voor komt bij sommige traditioneel Christelijke families.

De foto’s zijn genomen in de studio in Glasgow waar een rondwand van 8 x 8 meter ruim plaats biedt voor deze tafels en het geheel goed uit te lichten is. Dit jaar hebben de foto’s genomen met de nieuwe Canon TS-E 50mm f/2.8L op de 5DS, een juweeltje van een lens en het verschil met de oude 45mm die we ingeruild hebben is enorm. In tegenstelling tot de oude Tilt en Shift lenzen kun je nu het scherptevlak verleggen onafhankelijk van de perspectief correctie en krijg je de tafel van voor tot achter scherp in één opname bij f16. Zelfs bij dat diafragma is de schepte nog steeds fenominaal en is er van diffractie nauwelijks sprake, mooi speelgoed dus!

Bij de serie die we dit jaar fotografeerden zitten ook een aantal ontwerpen die iets minder traditioneel vormgegeven zijn:

INTERIEURFOTOGRAFIE

Het meeste werk dat we tegenwoordig doen is interieurfotografie van kantoor omgevingen. Inmiddels zijn er ook een paar klanten bijgekomen en dat maakt het net even wat gevarieerder. Het grappige is dat bedrijven ‘south of the border’ die hier boven geen contacten hebben (ik ook nauwelijks) google gebruiken om op zoek te gaan naar een interieurfotograaf en dan staat de Schotse site keurig netjes in de top 3 in zowel Edinburgh als Glasgow.

Ook hebben we dit jaar weer een time-lapse gemaakt met de GH-4. In dit filmpje hebben we dat gecombineerd met de interieurfoto’s. Het filmje van 1:48 minuut is samengesteld uit iets van 83.000 raw opnames. De meeste daarvan worden natuurlijk niet gebruikt om dat er niets interessants gebeurt of het ‘s nachts was. Het is ongebruikelijk om een time-lapse in raw op te nemen want het kost wat data en processing power, maar voordeel is dat je achteraf kan corrigeren op verticaal perspectief en kunt croppen terwijl je nog steeds voldoende resolutie overhoudt voor een online HD filmpje. Kost wat, moar dan heb ie ook wat!

EVENEMENTEN FOTOGRAFIE

Ook is het altijd weer leuk om onder de meest beroerde licht en/of weers omstandigheden met sfeervol beeld terug te komen. Dat soort klussen houdt je scherp. Van een knalfeest in Heino tot netwerk bijeenkomsten in Londen, en een hardlop wedstrijd in de stromende regen op Dumyat.

En natuurlijk niet te vergeten de Stirling Marathon en de mars voor onafhankelijkheid. Dat is wel interessant om eens mee te maken.

PORTRETFOTOGRAFIE

Ook hadden we weer de eervolle taak om portretten te maken van Sallanders, Zwollenaren, Brabanders, Drenthen, Tukkers, Schotten en Engelsen. Hier een willekeurige greep:

De meeste foto’s zijn gemaakt als zakelijke profielfoto voor websites en social media zoals LinkedIn.

Ook hebben we een serie foto’s gemaakt voor de team pagina van de Schotse interieurbouwer Amos Beech. De foto van de interior designer hieronder is ontstaan door middel van trial and vooral veel error. Uiteindelijk komt dan alles samen in één shot, straight out of camera, zoals het hoort:

Ook mochten we gezellig aan de wandel langs de Zwolse stadgracht met de Droomvrouwen van de Droom van Zwolle. De laagstaande zon en de herfstkleuren deden de rest.

Daar hebben we ook dit portret gemaakt van Bernadet Haveman die gestart is met een ontwikkeltraject voor jongeren tusen de 15 – 25 jaar. U leest er meer over op de website van de Droom van Zwolle.

Bijzonder is dat we dit jaar geen bruidsreportages hebben gedaan, blijkbaar zitten we voor de meeste jonge paren gevoelsmatig toch wat te ver weg, maar de eerste bruidsreportages staan in 2019 al weer gepland!

Wat we formeel niet meer doen is familie shoots, maar je weet hoe dat gaat, dus zowaar hebben we er twee gedaan, waaronder dit Schotse gezin:

BEDRIJFSFOTOGRAFIE

Eigenlijk is alles wat we doen zo’n beetje bedrijfsfotografie, het is maar net welk label je er aan hangt. De foto’s hier onder van zorg robot 'Karel Pepper’ zou je ook in de categorie redactionele fotografie kunnen plaatsen. Ze komen bij een artikel in een technisch vakblad over het digitale platform CareConnect bij ZorgAccent in Hellendoorn.

VASTGOED FOTOGRAFIE

Dat doen we dus niet zoveel, maar deze wilden wij u niet onthouden:

Op pad gestuurd om beeldmateriaal te maken voor een grote tender, tref je een lelijke stijger aan. Afijn, daar het pand redelijk symmetrisch is, dacht ik dat daar wel een mauw aan te passen zou zijn en dat was ook zo. Een paar uurtjes later was de stijger weg en … de tender verloren.

Voor een andere interne klant fotografeerden we dit mooie huis in Stirling:

Want de kogel is door de kerk, ons huis staat te koop. Op zich geen verassing natuurlijk, maar de communicatie machine van RTV Oost bereikt toch aanzienlijk meer mensen dan ik.

Heinoër Ties van de Heide, kwam gezellig even bij ons zijn licht opsteken en maakte deze reportage:

Het was bijzonder leuk om eens een andere vakidioot met veel energie aan het werk te zien en natuurlijk hebben we er ‘s avonds naar goed Sallands gebruik nog even eentje gedronken op de goede afloop.

Wordt vervolgd!

Allemaal bedankt voor het afgelopen jaar en tot ziens in Heino!

Farmstacle Run Heino

Vanaf de inceptie tot en met de derde farmstacle run in 2017 hebben we dit evenement ondersteund met beeldmateriaal. In samenwerking met de toenmalige hoofdsponsor N35 Media hebben we beeldmateriaal ge-ensceneerd voor de eerste uitingen.

Carlinda, Willem en Jeroen poseren in de oude varkens poel bij Overesch

Farmslacle Run 2017

De derde FarmstacleRun was vooral bigger and better! Maar liefst 1300 deelnemers namen meer dan 70 obstacles verdeeld over de 'Kids Run', de 8,5 KM en de 13,5 KM. Net als vorig jaar was het weer uitstekend, al bracht de regen in het eerste jaar toch ook wel een extra dimensie aan de foto's. STUDIOVHF was weer van de partij voor een paar plaatjes.

KIDS RUN

Dit jaar heb ik zelf een aantal foto's gemaakt bij de kids run en eigenlijk is die veel leuker dan de grote run voor volwassenen. Hier worden pas echt grenzen verlegd! Volgende keer neem ik wel een paar oordopjes mee voor het gegil van de meiden:). 

Meer foto's van de Farmstaclerun 2017:

Farmslacle Run 2016

De start van de 13,5 KM om 12.30u

De 2e FarmstacleRun in Heino zit er op. Een evenement dat eigenlijk FarmSpectakelRun zou moeten heten, want een spectakel dat was het! Zo'n 1000 deelnemers startten op steenworp afstand van STUDIOVHF en natuurlijk waren fotografen Thomas Feickens en Vincent Hartman van de partij. Wellicht wat minder vanzelfsprekend voor Vincent want die zit midden in een verhuizing en kwam net een uur voor de start terug uit Schotland.

Het was voor hem dan ook om meerdere redenen een bijzondere dag. Het zogenaamde Boerenerf op het weiland vlak bij hem voor de deur stroomde al vroeg vol met vele bekenden uit het dorp en ook een collega uit Zwolle verscheen aan de start.

Nieuw dit jaar, was de kids run

Bijzonder ook omdat Thomas Feickens met de telezooms op pad was langs de obstacles en Vincent het moest doen met de vaste brandpunten 20mm , 50mm, 100mm en de 300mm f2.8. Die laatste bleek al snel veel te lang voor start en finish veld en de obstacles rondom de kerk en de tas werd weer lichter. In en uitzommen was weer als vroeger, dwz. naar voren en naar achteren lopen, zorgvuldig je positie kiezen etc. De 'beperking' bleek echter ook een zege want je gaat ook andere foto's maken zoals de foto's hieronder.

Met de groothoek bovenop de actie

Met de 100mm onder de actie!

De winnaars van de FarmstacleRun Heino 2016 waren René Poppe en Sabine Spreen op de 13,5 km en Bob Mulder en Lisette Holsappel op de 8,5 km.

Nieuw dit jaar was onder andere de obstacle 'Stroekie Doek'n' na idee van het illustere trio Boerdijk, Seine en Blom, dappere deelnemers aan de FarmstacleRun 2015.

Stroekie Doek'n

Deze man was een beetje verrast door alle obstacles midden op straat

Deze trotse deelnemers hebben de finish gehaald!

Farmstacle Run 2015

De eerste FarmstacleRun in Heino was een daverend succes. Zo'n 500 deelnemers trotseerden weer, wind en vooral veel modder, klauterwerk over hooibalen, een glijbaan en landbouw voertuigen. En natuurlijk veel water, heel veel water. Wat een bikkels! Ook ondergetekende is niet geheel droog gebleven en dan niet alleen vanwege de constante regen maar ook omdat ik de ondergrond waar ik mij zo nu en dan comfortabel genesteld had niet altijd even droog was. Onder het motto: Alles voor een goede foto! Ook het publiek stoorde zich niet aan een druppeltje regen meer of minder. De deelnemers werden bij nagenoeg alle Farmstacles aangemoedigd door een enthousiaste menigte.

Woonachtig in de hoodstad van de biologische varkenshouiderij Heino was deze modderpoel bij Overesch Ecologische Landbouw natuurlijk een van mijn favoriete Farmstacles. De varkens keken wat verbaasd naar deze plotselinge belangstelling, maar wroetten en badderden zelf rustig door.

Een veelzijdige Heinoër op driekwart van het parcours op weg naar de finish.

Klauteren en zwemmen in de grote vijver in Heino.

De brandweer zorgde ervoor dat de deelnemers zich even later fris en fruitig aan de finish konden vertonen doormiddel van een krachtige massage douche.

PompCup Heino, Internationaal voetbal tournooi.

Gedurende 13 jaren heeft de vvHeino het internationale voetbaltoernooi, De PompCup georganiseerd. Enthousiaste vrijwilligers en bezoekende verenigingen uit België, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Nederland en Schotland zorgden iedere pinksteren weer voor een geslaagd toernooi. In 2016 vond het laatste toernooi plaats en STUDIOVHF heeft 7 jaar lang met veel plezier het toernooi vast mogen leggen.

10Th anniversary PomCup Heino.jpeg

Pompcup Heino

Het internationale voetbaltoernooi voor de jeugd tot 18 jaar vond plaats op sportpark ‘De Kampen’, gelegen zo’n 200 meter van het centrum van Heino en destijds 100 meter afstand van STUDIOVHF.

Heino was een van de populaurste toornoois binnen het netwerk van de Euro-Sportring. Teams vanuit alle windstreken weten het internationale jeugdvoetbaltoernooi in Heino te vinden. Dat komt niet alleen door het enthousiasme en de jarenlange ervaring van de organisatoren, maar ook door de fantastische locatie en het naastgelegen Summercamp. De deelnemers overnachten er, gaan naar de film, bezoeken de disco of namen een duik in het zwembad.

De PompCup Heino, is in 2012 verkozen tot het beste internationale voetbaltoernooi van Nederland. Uit de vele toernooien die onder de vlag van de Euro-Sportring georganiseerd worden in heel Europa is het toernooi op de Heinose velden uitgeroepen tot beste voetbaltoernooi. Met een gemiddelde score van een 9,3 werd de PompCup als beste voetbaltoernooi van Nederland beoordeeld.

Opening 2014

Inschrijving 2016 bij de Schaarhoek

Opening 2016 door Burgemeester Dadema van de gemeente Raalte

Spectaculaire opening van de PompCup 2016 door Paracentrum Teuge en een indruk van de laatste PompCup in 2016

Gefilmd door Ronald Tims

Gefilmd door Tom Hartman die de videocapaciteiten van de 5DII had ontdekt

Door na een spannende penalty shoot van het B1 team van gastheer vvHeino te winnen won FC Gobelins uit Frankrijk in 2016 één van de bekers.

De winnaars van de laatste PompCup in 2016: FC Gobelins!

We hebben ook nog bijzonder interessant beeldmateriaal van het beroemde (of beruchte?) vrijwilligers feesten op de zondagavond, maar eerst nog even de volgende serie foto’s die nooit gemaakt zijn:

… want u begrijpt dat het nuttigen van consumpties op de middenstip natuurlijk ten strengste verboden was, maar ja tradities hè!

De overige foto’s kunt u vinden via de volgende buttons:

Veel kijkplezier!

(en als je wilt delen gebruik dan de sharing buttons onder aan deze pagina, of copy/paste de url uit de adresbalk, anders werken de flickr links niet…)

Hoezo?Heino

Donderdagmiddag 14 april gaat de telefoon. De uitgever van Hoezo?Heino, Martijn Jansman aan de lijn. Hij uitte zijn bezorgheid over de drukkwaliteit van deze 14e editie. We hadden een nieuwe drukker en in theorie zouden de foto's er beter uit moeten komen zien dan voorheen. In een e-mail van 26 februari schreef hij nog het volgende: "Noodgedwongen door het sluiten van de Persgroep vestiging in Apeldoorn en het verkopen van de semi heatset pers mocht ik op zoek naar een nieuwe drukker. Ik heb in een nieuwe drukpartner gevonden voor het drukken van mijn titels. Het zal er idd anders uit gaan zien door het waterloos drukken. Met name de foto’s komen er fantastisch uit. Dat belooft wat…". Ik was onderweg naar wat ze in Luttenberg noemen 'de Parel van salland' (dat is Heino toch?) en sprak af op de terugweg even te komen kijken.

Martin Eilander op de cover! High Speed Sync flash fotografie, overdag met 1/1000s, f4.0, 145mm bij iso 400 (en een achtergrondscherm).

Door de jaren heen hebben de mensen achter Hoezo?Heino zich ontwikkeld tot een hecht team, met leden uit Heino en Lierderholthuis. Het grafisch concept is neergezet door Maarten Metz, Karin de Graaf en Rudi Buitenkamp zorgen voor de teksten en STUDIOVHF verzorgt het beeldmateriaal. Een ieder weet wat van hem verwacht wordt en kent de lokale cultuur. Het team is naar elkaar toegegroeid op het gebied van de formule van Hoezo?Heino. De uitgave onderscheidt zich van andere uitgaven door de betrokkenheid van het team en dat is zichtbaar in de kwaliteit en de aandacht voor detail. Zo ook de heer Jansman! Als ondernemer pur sang, niet gehinderd door enige negativiteit is hij in staat gebleken dit magazine winstgevend van de grond te tillen, tegen de marktontwikkelingen in. Dit in tegenstelling tot andere uitgaves waar ik aan meegewerkt heb. Wat waren we allemaal trots op de eerste Hoezo?Heino! Als we dat nummer vergelijken met dit 14e nummer dan vallen de foutjes in dit nummer echt in het niet. Foutjes die dit team ziet, maar de gemiddelde lezer niet. Wel een sterk staaltje kwaliteitscontrole die onze adverteerders vedienen.

Natuurlijk zijn er ook verschillen van inzicht binnen het team. Toen het bericht over de verbeterde drukkwaliteit binnen kwam zag ik mijn kans schoon om Martin Eilander in zwart-wit op de cover te krijgen, met bikkel hard licht, etc. Dat past immers bij die man! Martin met lente bloemetjes in een heldere foto met lichte kleuren, sorry maar dat gaan we dus niet doen.. Die vrijheid heb je dan en als een vorm van compromis is bovenstaande foto het resultaat. Met kleur is niets mis, als je er maar niet teveel van hebt.

Martin Eilander in actie bij 'The Battle of Arnhem'.

IN VOREN WERKEN

Ja u leest het goed! Eerlijk is eerlijk, dat ligt minder in mijn natuur, maar daarom werk je ook in een team. Een artikel over deze prominente inwoner van Lierderholthuis moet natuurlijk geillustreerd worden met wat spetterend beeldmateriaal. In Arnhem trad Martin aan in een van zijn eerste wedstrijden na een lange blessure periode. Op 26 september 2015 waren wij daar getuige van een voor ons onbekende scene. Dat wil zeggen de sport dan:)

Over spetterend beeldmateriaal gesproken!

SENTIMENTEEL

Op de dag dat ik het gedrukte exemplaar van de laatste Hoezo?Heino waaraan ik mijn bijdrage heb mogen leveren in handen krijg kijk je toch anders naar zo'n blad. Sommige foto's in Hoezo?Heino zijn pure passie voor mij en andere zijn 'routine shots'. Als commercieel geschoolde reclamefotograaf zie ik soms hoe het in theorie uitgevoerd zou moeten worden, soms ook niet. Budget beperkingen, tijdsdruk en Sallandse nuchterheid zetten vaak een rem op 'hoe het zou kunnen'. Het levert echter ook verassend beeldmateriaal op.

Jan Vos aan het werk met een 'Sjoemeldiesel', gelukkig voor hem rijdt niet iedereen een duurzame Land Rover.

De laatste Hoezo?Heino waar ik mijn fotowerk aanlever? Ik kan het me bijna niet voorstellen! Hoe sterk mijn voorstellingsvermogen voor een nieuwe ingeslagen richting  ook moge zijn, zo zwak is mijn inschattingsvermogen van wat je gaat missen. Toen ik in de tweede week van januari begon met het fotografie project voor het beeldmateriaal voor Zwembad de Tijenraan, begon dat in te zinken. Toen ik begin maart langs het stadion van FC Falkirk liep miste ik de vvHeino. En ik heb helemaal niets met voetbal!

Wellicht had ik in het voorstadium eerst eens kennis moeten make met coach Sylvia Esman (ja inderdaad de moeder van:). 

Dan gaat Ria Willemse, journalist bij De Stentor met gepaste charme je onderwerpen aan een serie vragen die er zo echt en gemeend geinteresseerd uitkomen (en dat is ze ook), dat je 'en passant' vergeet deze opportunity naar je hand te zetten om het nieuwe STUDIOVHF commercieel te promoten. Oh en ze stuurt ook nog eens een fotograaf op je af:

Leuk om je over te geven aan een collega! Lenneke verzorgt al ruim 8 jaar de fotografie voor de Turbantia en de Stentor en voelt zich als een vis in het water als fotojounalist.

Zij heeft bijzonder mooie karakter portretten staan op haar site: op het eerste gezicht.

Ik was dus duidelijk in goede handen:

Als de PDF's van Hoezo?Heino binnenkomen beperk ik me altijd tot de vormgeving en hoe de foto's uitkomen. Het lezen stel ik altijd uit tot het gedrukte exemplaar. Zelfs een fervent online marketeer als bovengetekende beleeft het geheel toch beter in gedrukte vorm.

Het voorwoord had ik niet als preview gezien en ik heb er verder geen aandacht aan besteed. Nadat ik een week voor de officiele verspreiding een exemplaar bij de familie Polstra langs bracht, net zoals ik dat bij de eerste nummers deed, ging ik er eens goed voor zitten en las ik het voorwoord van Karin de Graaf:

Tja die haggis is natuurlijk geen probleem, ten tijden van dit blogje heb ik de echte Schotse Haggis al bij menig ontbijtje mogen verorberen. Wel met veel brown sauce natuurlijk zodat je het niet teveel proeft:) En over die schotse kilt kan ik natuurlijk 'the obvious' zeggen, maar wellicht is het beter om dat achterwege te laten.

SALLANDS ONDERNEMERSCHAP

Toen wij vanuit Engeland hier kwamen wonen viel me de ondernemingsgeest van de Sallander direct op. Busjes en Caddy's evenals vele agrarische voertuigen, vlogen af en aan. Veel kleine bedrijfjes verdienden met hard werken en met 'twee benen in de klei' hun geld. Dat zouden meer mensen moeten doen, dacht ik. De herstart van Vincent Hartman Fotografie werd hiermee gestimuleerd. Uitgaves als Hoezo?Heino, maar ook de Roalter Wind brachten mij in contact met collega ondernemers die met bijzonder korte en 'down to earth' business plannen gestart zijn. Respect heb ik ervoor. De volhardendheid, het koers houden en het innoveren is overal herkenbaar.

Rietdekker Yuri Kos, kunstenaar op het dak.

POTGIETER Openhaarden & Kachels, dè vuurspecialist in de regio Zwolle

Over volhardendheid gesproken. We hadden dit keer in Hoezo?Heino het bedrijf van Peter Oude Vrielink en Monique te Riele in het blad, met een dubbele pagina.

Bij Omni Mobilae komen hoofd en hart samen. Aan de bosrand, midden in het Sallandse plateland was het voor ons dan ook een logische locatie voor onze Samen 100 party.

ACTIEF HEINO!

Zaterdagmorgen 2 april, vlak voor de deadline van Hoezo?Heino, meldde ik me om 09.00u bij Het Dorpshuus. De organisatie van de Wandel4daagse Heino had zich verzameld voor een foto voor een artikel in Hoezo?Heino ter gelegenheid van het 10 jarig jubileum. Een betere start van de zaterdag had ik me niet kunnen wensen, de resten van de avond ervoor waren snel verdwenen!

Omdat nog niemand kan zeggen: "Ik ben genezen van een kwaaraardige hersentumor", staat zondag 26 juni in het teken van de Strijd van Salland. Het doel is geld in te zamelen voor onderzoek van het Erasmus Medisch Centrum Kankerinstituut in Rotterdam, door middel van wierennen. hardlopen, wandelen, fietsen, steppen en mountainbiken. Weer zo'n prachtig initiatief dat het wonen en werken in Salland zo waardevol maakt!

14 NUMMERS HOEZO?HEINO

Als je de coverfoto van de eerste Hoezo?Heino vergelijkt met die van mijn laatste editie, dan is de cirkel wel rond. De lieve, mooie getalenteerde Jasmijn Utermark en de stoere vechtersjas Martin Eilander, veel groter kunnen de verschillen niet zijn.

Het is een voorrecht geweest de mensen van Heino te hebben mogen portretteren in al haar diversiteit!

Portretfotografie

Dan komt het idee op om een blogje te schrijven over portretfotografie. Dat zou toch niet zo moeilijk moeten zijn. Ik heb immers foto's genoeg, stukje tekst erbij en job done. Niets is minder waar, want welke foto's moet ik dan kiezen en waarom? En wat moet ik er bij schrijven? Moet ik me beperken tot portretfoto's gemaakt voor particuliere opdrachtgevers, of ook zakelijke en redactionele portretten toevoegen? En maakt dat wat uit? Een mens is immers een mens. Zo'n denkprocess maakt het natuurlijk onnodig ingewikkeld. Het idee is immers ontstaan vanuit een gevoel en dat is uitermate belangrijk bij portretfotografie. Eerst maar eens beginnen de foto's die het eerste bij me opkomen in een apart mapje te zetten.

Portret van Max Middelbosch voor de cover van de eerste Roalter Wind, december 2010.

De foto van Henk Aa die op 90x90 in de ontvangstruimte van de fotostudio hangt is een logische keuze om in dit mapje te doen, maar die foto kennen al veel mensen. Ik ken de beste man niet, behalve dan van het artikel waar de foto bij geplaatst is. Verder is het een aardige vent en heeft hij een mooie kop met charisma. Die foto bracht me echter weer wel op het idee bovenstaande foto te plaatsen. Over mooie kop gesproken!  

Veel geportretteerden ken ik niet of nauwelijks. Of dit nu een voordeel of een nadeel is weet ik niet. Ik ben geneigd te zeggen dat het een voordeel is want ik sta er dan neutraal in en kan ter plekke op onderzoek uit. Een onderzoekstocht blijft het namelijk altijd, ook na 25 jaar ervaring en dat maakt deze discipline van de fotografie zo fascinerend. Recentelijk had ik iemand in de studio die me hier nog eens op attent maakte. Ik had al eens eerder een van haar dierbaren mogen fotograferen en zo ook nu weer. Nog steeds wordt ik enthousiast als ik de juiste foto van iemand in mijn zoeker voorbij zie komen. Vaak gaan we dan nog even door en als dan blijkt dat we over het hoogtepunt heen zijn, hebben we hem te pakken. Het gaat wel sneller dan vroeger want ik ben inmiddels getraind om in 2 dimensies te kijken en wordt niet meer achteraf verrast door het resultaat.

Ik kan me nog goed een sessie modelfotografie herinneren toen ik ongeveer 25 jaar oud was. Het model zat bij mij in de klas. Ik vond haar erg leuk maar had dat van mezelf nog niet zo goed in de gaten. De sessie verliep soepel en de sfeer was goed. Achteraf (analoog) kon ik maar niet kiezen uit de foto's, want ik vond alles van haar leuk en was verre van neutraal. Een duidelijk geval van professionele onervarenheid. Eind vorig jaar kwam ik de contactafdrukken van deze sessie nog tegen in het analoge archief op zolder. Het betreft de foto's aan de linkerkant van de contactafdrukken. Ik denk dat ik uiteindelijk de foto in de vierde rij en vier van boven gekozen heb. 

De verschillen in portretfoto's zijn zo ongeveer even groot als dat er verschillende mensen zijn. Een 'karakterkop' zoals hierboven is iets heel anders dan een beautyportret van een jonge vrouw en beiden hebben een heel eigen aanpak, qua sfeer, licht- en opnametechniek. Als fotograaf werk ik bijna uitsluitend in opdracht en de opdrachtgever heeft altijd een bepaald doel met een foto, al moet je daar soms wel naar vragen om een richting te kiezen. Ook moet je ze er bij helpen om die keuze te maken. Hoe wil iemand overkomen en waarom en kan die persoon dat ook als hij of zij eenmaal voor de camera staat?  Is de omgeving belangrijk om context  toe te voegen of moet er gekozen worden voor een neutrale achtergrond in bijvoorbeeld de fotostudio?

Portret van onderzoeks jounalist en programmamaker Sonja van der Sar op een herkenbare locatie in Zwolle.

Welke sfeer qua opnametechniek doet het meest recht aan het doel van de foto? Er zijn situaties waarbij de reden om een portret te laten maken een verdrietige zijn, maar moet dit juist niet in de foto naar voren komen. De reden kan ook een commerciële of promotionële zijn zoals met de foto hierboven van Sonja en de foto hieronder van Beau. Beiden zelfstandige professionals, maar totaal verschillend in vakgebied, persoon en doelgroep. De foto van Sonja is ontstaan  nadat we diverse ideeën over en weer gebounced hebben en uiteindelijk besloten gewoon aan de wandel te gaan in Zwolle. Hierdoor was ik 'slightly out of my comfort zone' maar de wandeling resulteerde in veel mooi beeldmateriaal en bovenstaande topper.

Uit een serie portretfoto's voor de presskit van DJ music producer Beau Di Angelo.

Ik was vereerd Beau di Angelo te leren kennen hier in de studio. Beau is een  'young and upcoming' DJ, die precies weet wat hij wil. Na enig speurwerk met de term Fotograaf Zwolle kwam hij vanuit Dronten hier in de fotostudio terecht. In het telefoongesprek had ik niet  doorgevraagd (aannames) wat de bedoeling was maar dat werd snel duidelijk toen hij hier arriveerde. Ik dacht dat het om een  'simpele' profielfoto ging (die bestaan niet :), maar hij had foto's nodig voor zijn press-kit en website. Er zou binnenkort een nieuwe track uitkomen en dan moest het een en ander gereed zijn. Behalve dat Beau een sucesvol DJ is, is hij ook grafisch vormgever en heeft hij een idee hoe het er uit moet zien. Hij had wat voorbeelden mee van Amerikaanse sites wat hij wel mooi vond. Ik deelde die mening en gelukkig had ik de ruimte om dat te realiseren. Ik vond het geweldig dat  hij hier heen kwam in vol vertrouwen en  we hebben een mooie afwisselde serie gemaakt, waaronder deze foto.

Iedereen kan een foto maken tegenwoordig. De fotografie is populairder dan ooit. Tegelijkertijd zien camerafabrikanten hun omzet van compactcamera's ieder jaar minder worden door de opkomst van de mobiele telefoon. Niet dat de foto's met een mobiele telefoon evengoed, laat staan beter zijn dan die uit een compactcamera, maar voor veel consumenten is 'matig' goed genoeg. Als je de mogelijkheden van een compactcamera niet benut dan is het resultaat al snel vergelijkbaar met dat van een telefoon. Met name de nieuwsfotografie heeft hier onder te lijden, maar ook het inkomen van andere professionele fotografen staat onder druk. Het overvloedige aanbod van matig tot slecht beeldmateriaal heeft ook de algemene perceptie van: 'wat is nu goed beeld?' omlaag gehaald en  ook klanten lijden hier onder. Immers door de bomen is het bos niet meer te zien. Bovenstaand portret is er een uit een serie van 4 profielfoto's.  Een van deze vier is verbonden aan de Droom van Zwolle en wilde gebruik maken van de mogelijkheid voor abbonnementhouders om tegen een aantrekkelijk tarief profielfoto's te laten maken. Hij had al eens eerder foto's laten maken door een 'professioneel' fotograaf maar was daar niet tevreden over. Op internet had hij even gespeurd naar foto's die hij mooi vond en liet mij op die middag de voorbeelden zien. De betreffende foto's waren inderdaad erg mooi en hadden een Amerikaanse stijl met zogenaamde 'tangverlichting', licht van recht boven het model en een reflectiescherm van onderen. Een karakteristiek kenmerk is de schaduw over de neus (die je ook terug ziet in een van de foto's van Beau Di Angelo en de foto van Mark Bruggink). Zo'n foto heb ik snel geanalyseerd en  wilde ze graag voor hem maken, echter deze foto's waren niet op locatie te maken met de op dat moment aanwezige apparatuur en (on)mogelijkheden van de ruimte. Uiteindelijk zijn de foto's in de studio gemaakt tegen het gangbare tarief :).

Model Majella Le Blanc, terug in de studio, dit keer niet als model voor product en reclamefotografie, maar voor haar eigen portfolio.

Inmiddels zijn we ver af van de 'professionele onervarenheid' zoals hierboven beschreven, maar dat wil niet zeggen dat we niet onder de indruk kunnen raken van sommige persoonlijkheden. Met Majella heb ik eerder gewerkt als model voor de meubelen van de start-up Woodr. Majella was benaderd door Woodr zelf en was geen ervaren model. En dat is altijd een beetje spannend als er in korte tijd goed beeldmateriaal geschoten moet worden voor marketing communicatie uitingen. De shoot liep echter als een speer! Haar houdingen waren van nature al goed en met slechts geringe aanwijzingen hadden we het beeld te pakken dat we zochten. Ik was zichtbaar en hoorbaar onder de indruk van haar professionaliteit, persoonlijkheid en looks. Bovenstaande foto is er een uit een latere serie gemaakt ter complementering van haar modellen portfolio. Een andere voor mij favoriete foto ziet u hier: portfolio portret.

Musical artiest Margot Kiekebos Zwolle

Net als Beau di Angelo is Margot  een veelbelovend jong talent. Niet voor duizenden 'raving public' maar in het theater met zang, dans en muziek. Ook  nu ben ik weer vereerd dat deze jonge artiest mij gekozen heeft voor het beeldmateriaal. Dit is een foto uit een serie portretten en ten voeten uit shots. In deze foto is gekozen voor een  zachte tekening met  minimale scherptediepte om de vrouwelijkheid en zachtheid te benadrukken. Tegelijkertijd is de uitstraling krachtig, zelfverzekerd en spontaan met stevig contrastrijk licht en haarscherp accent op het voorste (linker) oog en de mond.

Arie Oeseburg van de Gemeente Olst-Wijhe voor een uitgave van Salland Wonen

Hoe anders is het bovenstaande portret gemaakt op locatie in het gemeentehuis te Wijhe, als enige foto uit een serie van zes die in de fotostudio gemaakt zijn onder dezefde constante licht omstandigheden. In overleg met de vormgever is gekozen voor een 'recht toe rechtaan' benadering voor alle zes te portretteren personen. Er is één lamp gebruik en een reflectiescherm  en de lichtval en de grijstoon van de achtergrond moest in alle gevallen hetzelfde zijn. Voor deze foto, niet in de studio gemaakt, hebben we speciaal een zwart 'reflectie' scherm gemaakt om de situatie zoals bij de andere portretten gemaakt in de studio te evenaren. De voorbereidingstijd  van deze foto was het tienvoudige van de opnametijd.

Een portretfoto uit een serie waarin we foto's gemaakt hebben van moeder en dochter samen en ieder apart voor zowel privé doeleinden als profielfoto's voor social media. Het was een gevarieerde sessie met verschillende doeleinden voor de uiteindelijke foto's. Het is een van de sessies die mij bij blijft door de intieme en vertouwelijke sfeer tussen moeder en dochter en het feit dat mij het vertouwen gegund is dit vast te leggen.

Grappig is het soms dat je je een voorstelling maakt van hoe iemand er uit ziet en hoe je er vaak naast zit. In dit geval had ik wat summiere voorinformatie van zijn dierbaren en had ik me een beeld gevormd, zonder het exact te weten. Op basis van dat beeld had ik de lichtopstelleing alvast voorbereid. Het maakt immers verschil of iemand groot of klein is, een volle donkere haardos heeft, kaal is of zoals hier een mooie grijze coupe heeft. Dat laatste had ik me voorgesteld en ook dat hij even lang zo niet, langer zou zijn dan ik en dat maakt een verschil in opnamestandpunt lichttechniek etc. Met viere pas betrad deze symphatieke ict-professional de studio en de shoot valt te omschrijven als: 'appeltje -eitje'!

Edith Scholte van Zeg eens E !, spreker, social media, blogger eHealth, trainer

Edith ken ik vanuit het ELLLA netwerk uit Zwolle. Van haar hoorde ik voor het eerste de term ZP-er oftewel Zelfstandige Professional, een variatie op de term ZZP-er. Inmiddels is die term volledig ingeburgerd, maar Edith loopt voorop met dat soort dingen. Voor haar nieuwe website hebben we diverse foto's gemaakt in samenwerking met styliste en visagiste Irene Vlasblom uit Zwolle.

Aan het browsen in mijn archief voor verschillende portretfoto's kwam ik ook nog deze presentatie tegen die ik gemaakt heb voor een avond protretfotografie bij Fotoclub Zwolle: Lichtopstelling Portretfotografie , wellicht verhelderend voor als u zelf eens aan de slag wilt. Het is een klassieke lichtopstelling voor portretfotografie die ik tegenwoordig zelden meer toe pas.

Tot zover een greep uit zo maar wat portretten uit het portfolio, waarvan het merendeel niet eerder op deze site te zien waren. Meer portretten kunt u zien in de gallery Portret op deze website en in de galleries Bedrijfsfotografie en Redactionele fotografie.

Vincent Hartman Fotografie Zwolle bestaat 5 jaar

Nog goed kan ik het me herinneren. Ik zat op de kade langs het Zwolle-IJsselkanaal te fotograferen met een Olympus Compact Zoom camara. Er was een race met een soort van Formule 1 speedboten. Je weet wel van die dingen die met een bloedvaart voorbij razen en het water nauwelijks raken, veelal leidend tot spectaculaire crashes. Ik had automatisch filmtransport, autofocus en weet ik wat niet allemaal automatisch. Dus meebewegen maar met de boten in de hoop dat mijn foto's net zo mooi zouden zijn als in die prachtige brochure van Olympus. Hoeveel foto's ik die middag geschoten heb weet ik niet meer, maar zeker een veelvoud van 36 op FujiColor HG400 (heb ik KODAK nooit verteld toen ik daar stage ging lopen...). Na het fotograferen liep ik weg met dat prachtige beeld dat ik in de zoeker had gezien en ik kon niet wachten tot de foto's klaar waren. Je voelt hem al aankomen, de teleurstelling was groot toen ik een aantal dagen later de afdrukken bekeek in de winkel. Alle inzet en kosten ten spijt, er zat eigenlijk maar 1 echt goede foto bij. Op die foto was de boot zelf mooi scherp en de achtergond onscherp met strepen over de lengte van het liggend kader (meetrekken of panning heet dat, leerde ik later). Hmm, het kon dus wel. De vraag rees hoe ik, of de camera dat gedaan had, want als ik dat wist kon ik het immers nog eens doen. De gebruiksaanwijzing gaf geen soulaas, en navraag in de winkel leerde dat ik de instellingen niet kon beïnvloeden. De eerste Canon EOS camera werd gekocht. Dit was in 1987

Canon EOS 620, de high-end versie van de 650 (die ik ook had als 2e body) met sluitertijden van 30s-1/4000s en een snelle flitssynchronosatie van 1/250s

FOTOGRAAF ZWOLLE

Het is natuurlijk nog steeds geen antwoord op de vraag want ik mag dan wel in 1987 begonnen zijn met fotograferen, de eerste inschrijving bij de KvK in Zwolle was pas ergens rond 1990 en later weer in 2001, en weer later nog een keer in 2009. Wat dat betreft heeft een bevriende reclamemaker dit goed ondervangen. Hij noemt zijn bedrijf 'Sinds77', naar zijn geboortejaar en daarmee heeft hij het voor eens en altijd ondervangen. Reclame mensen moeten dan ook strategisch bezig zijn. Fotografen zijn vooral doeners, of zoals ik onlangs door iemand fijntjes ingedeeld ben in de categorie: 'niet te binden individualisten'..:). Om hiermee nu te zeggen dat fotografie al Sinds66 in mijn bloed zit voert te ver, maar het is wel een van de constante factoren sinds die ervaring daar aan de waterkant.

Met het nieuwe stuk gereedschap in de hand, was de camera ineens niet meer de beperkende factor. The sky was the limit! Het instructieboekje bleek een schat aan informatie te bevatten en was eigenlijk een fotocursusje in zakformaat. Ik kan me niet herinneren later ooit een instructieboekje zo uitgeplozen te hebben als die van mijn eerste spiegelreflexcamera. Al snel had ik de parameters van de fotografie in mijn hoofd zitten en experimenteerde ik er lustig op los. Bij Fotoclub Zwolle trof ik een aantal gelijkgestemde zielen en van de fotobesprekingen en de praktijkavonden stak ik in korte tijd veel op. De club had destijds een studioflits-installatie van Bowens (3 x 500W/S) en daarmee heb ik de eerste schreden gezet op het gebied van de studiofotografie. Op dat moment was ik voor de wat we nu noemen: 'nabewerking' echter nog steeds afhankelijk van ontwikkel laboratoria. Ik ving echter op dat er zich in het wijkcentrum Gerenlanden in Zwolle-Zuid een donkere kamer bevond. Bij navraag bleek die DoKa bestemd te zijn voor 'leden' van de fotoclub aldaar. Toen ik me vervolgens wilde aanmelden bleek deze (nog) niet te bestaan, maar dat duurde natuurlijk niet lang. Avonden bracht ik door in de donkere kamer in het wijkcentrum (wel met m'n eigen Rodenstock Apochromaat vergrotings objectief natuurlijk, want het moest wel goed).

Contactafdrukken Fotograaf Zwolle

De donkere kamer werd later voortgezet in eigen (ouderlijk) huis en de logeerkamer werd een soort van studio. Verhuizing van Zwolle-Zuid naar een mooi eigen pand in de Julianastraat in het Veeralleekwartier zorgde later voor een permanente donkere kamer in de kelder en een fotostudio op de prachtige zolderverdieping. Voor de opnames gingen we de trappen op en na de opnames ging ik trappen af richting DoKa of richting de fotozaak voor het ontwikkelen van de kleurenfilms. Via de studie Commerciele Economie leerde ik in te spelen op de behoefte van de klant, vandaar die kleurenfilms. Ik had er niet zoveel mee. Het zorgvuldig afstemmen van kleuren leidde bij mij altijd tot zo min mogelijk kleur en als ik mijn zin kreeg werd het zwart-wit, want dan had ik het gehele proces tenminste in de hand.

Het zogenaamde 'doordrukken en tegenhouden', of dodging & burning. Door middel van maskers werden bepaalde gedeeltes van het fotografisch papier meer of minder licht gegeven. Meer licht betekende donkerder, minder betekende lichter. In combinatie met de multigrade filters kon zelfs nog lokaal het contrast beinvloed worden. Zo werd de uiteindelijke afdruk opgebouwd en het volle contrastbereik van het negatief benut. Een voorloper van het werken in lagen dus.

Een proefdruk die al wat meer richting uiteindelijk resultaat gaat

Samenwerking van Fotograaf Zwolle met andere creatieven in Zwolle bracht mij uiteindelijk ook op het 'kleurenpad'. De groep bestond uit een beeldhouwer, 2 schilderessen, een filmmaker, een pianist, ondergetekende en de nodige 'aanhang'. Het idee was de verschillende disciplines bij elkaar te brengen tot één gecombineerde uiting. Het is er nooit van gekomen, afgezien van bijzonder interessante experimenten:

Fred, Trudy en Hans

Juliette

De studie Commerciële Economie met vakken als Marketing, Communicatie en Consumer Behaviour bracht mij in contact met reclame- en communicatie bureau's en al spoedig volgden hier opdrachten uit. Een voorloper van het huidige aanbod reclamefotografie van STUDIOVHF. Er moesten fatsoenlijke facturen verstuurd worden en de eerste inschrijving werd een feit. Ondertussen was de fotografie behoorlijk aan het veranderen, Photoshop werd hip en de eerste digitale camera's kwamen op de markt. Slechte foto's werden 'gepimpt' en vonden gretig aftrek. Effectbejag was helemaal in, maar ik moest er niets van hebben. Fotozaken draaiden destijds voor ruim 2/3 van hun omzet op ontwikkelen en afdrukken. De digitale opmars heeft daar behoorlijke verandering in gebracht en ook Fotograaf Zwolle hield het toen voor gezien. Terug naar het originele vakgebied marketing en een 'normale carrière' gaan volgen werd het plan. Met veel plezier heb ik mogen meewerken aan de opbouw van het Zwolse bedrijf BMA Ergonomics, fabrikant van ergonomische kantoorstoelen. Uiteindelijk leidde dit tot verhuizing naar Engeland en de DoKa werd ingepakt om nooit meer uitgepakt te worden. 

In Engeland werden voorzichtige schreden gezet op het gebied van de digitale fotografie. Er was geen goede plek om de donkere kamer weer op te bouwen en bovendien was het handig om zo nu en dan een foto-tje door te mailen naar het thuisfront in Nederland. Qua kwaliteit vond ik het nog steeds niets. Dit veranderde eenmaal terug in Nederland toen de eerste 'betaalbare' full-frame digitale EOS camera uitkwam ( 5D mark I ). Een degelijk apparaat, zonder toeters en bellen en met een bekend gezichtsveld door de zoeker. Het voelde als thuiskomen (die camera dan..). In Heino was inmiddels een mooie woon-werk locatie gevonden en aan de Fotoacademie in Groningen werd mijn kennis weer een beetje getoetst en bijgevijzeld aan de tegenwoordige tijd. Het besef dat mijn carrière uitstapje wat uit de hand was gelopen begon in te dalen.. Vincent Hartman Fotografie werd in februari 2009 als handelsnaam toegevoegd aan een bestaande KvK inschrijving en de testmarketing kon beginnen (toch nog wat geleerd tijdens dat uitstapje). 

Op 16 december 2009, was de testperiode voorbij en moest het er van komen. Een nieuw bedrijf werd opgericht en Vincent Hartman Fotografie werd daar als handelsnaam aan gekoppeld. Dat is dus vandaag precies 5 jaar geleden!  

Jubileum editie In The Attic Live Music Festival

Al 5 jaar wordt nu het In The Attic Live Music Festival gehouden in Cafe Restaurant Marktzicht in Heino. Met 2 edities per jaar is deze 10e editie de jubileum editie. Waar bij de eerste edities het licht magertjes was en ik met flitslicht het beetje sfeer nog verder teniet moest doen is dit nu goed geregeld door Jambalaya Soundservice uit Wijhe. Gewapend met niet meer dan de oercombinatie full-frame reflex en 50mm f1.4 kon ik weer het nuttige en het aangename verenigen. Daar waar ik bij de vorige editie redelijk op tijd thuis was en aanzienlijk fitter de volgende morgen (40 dagen zonder alcohol) was dit weer een ouderwetse In The Attic! Met 2 bands uit Zwolle, een duo uit Haaksbergen en maar liefst 4 performers uit Heino was weer een bijzonder geslaagde avond.

Geslaagde match tussen Arbopositief en STUDIOVHF op beursvloer Zwolle

Op 1 oktober nam STUDIOVHF deel aan Beursvloer Zwolle 2014 (@Beursvloer038) gehouden  in poppodium Hedon. Ik had er wel eens van gehoord, maar was er nog nooit geweest. Het bleek al de achtste versie te zijn. Blijkbaar voldoet het aan een behoefte. Op Beursvloer Zwolle kunnen ondernemers en maatschappelijke organisaties producten en diensten ruilen. Met gesloten beurzen en in de gedachte van wederkerigheid worden er concrete matches bewerkstelligd, onder het mom 'ik doe wat voor jou, jij doet wat voor mij'. Over geld wordt wel gesproken maar het vloeit niet. Onder toeziend oog van DuretTrip Notarissen en geadministreerd door Lens Accountants maakten alle deelnemers tesamen onderling 90 matches, die samen een waarde van 67.000 euro vertegenwoordigen!

De gemiddelde vakfotograaf heeft een gezonde argwaan tegen het verlenen van diensten om niet. Immers daarmee kunnen wij de hypotheek en de supermarkt niet betalen. Bij Beursvloer Zwolle gaat het echter om ruilhandel en hoef je alleen een match te maken als de tegenprestatie de waarde van jouw product of dienst op de juiste wijze inschat. Bovendien stelt het STUDIOVHF in staat om verdere invulling te geven aan maatschappelijk betrokken ondernemen. Onder het mom, een gezellig avondje netwerken en 'we zien het verder wel' stonden we te wachten op wat komen ging.

Onder de aanwezigen bevonden zich twee fleurig uitgedoste dames met hoedjes op met de tekst: 'ArboPositief' (@ArboPositief) en zij kwamen op mij af... Ze legden mij uit dat ArboPositef een netwerk organisatie en belangenbehartiger is van werkzoekenden op de Nederlandse arbeidsmarkt. Ze helpen en stimuleren elkaar bij het zoeken naar werk en komen regelmatig bij elkaar. De dames hadden bedacht dat op een goed CV en online profiel ook een goede profielfoto hoort, iets waar wij het hardgrondig mee eens zijn natuurlijk. Hoeveel uitgeknipte hoofden uit vakantiekiekjes zie je immers niet voorbij komen op socialmedia site LinkedIn bijvoorbeeld? Foto's die de persoonlijkheid totaal niet weerspiegelen en zelfs foto's waarvan ik, als ik werkgever zou zijn, zou zeggen, hoe subjectief ook, 'nou die nodig ik niet uit'! Volgens Beursvloer Zwolle is er sprake van een ideale match als beide partijen iets voor elkaar kunnen betekenen. ArboPositief gelooft in positief denken, persoonlijke verantwoordelijkheid en het nemen van eigen initiatief. De dames hadden zich dan ook bijzonder goed voorbereid! STUDIOVHF bevindt zich op een perceel achter het woonhuis van de familie van de fotograaf in Heino, tussen Zwolle en Raalte.  Een van hen bleek er regelmatig langs te fietsen en opperde met enige schroom en hele brede glimlach dat het wellicht een idee zou zijn om iets aan de tuin te doen?? 

Hmm, dat zou nog wel eens een deal kunnen zijn waar ik mee thuis kon komen, dacht ik. Voor wie onze stek niet kent, het perceel is eigenlijk een tikje te groot voor iemand die steeds andere prioriteiten heeft dan de tuin bijhouden. 

De deal werd gedaan, op papier gezet en onder het motto van ArboPositief 'Samen sterk voor werk' was het een aantal weken later een drukte van belang in de tuin en op de (toenmalige) parkeerplaats van STUDIOVHF.  De dagen ervoor hadden we de profielfoto's gemaakt en ook toen zat de stemming er al goed in. Er werd gesnoeid, gemaaid en onkruid gewied. In een tuin als deze zie je resultaat en de activiteit kreeg al snel goedkeurende blikken en lovende woorden van de buren. Kenmerkend voor de spirit van ArboPositief vond ik het feit dat er twee deelnemers waren die meehielpen terwijl ze geen profielfoto nodig hadden. Een van de deelnemers had al een goede profielfoto, een ander had net de dag ervoor haar arbeidscontract getekend. Ook konden wij tijdens de koffie pauze genieten van heerlijke (prijswinnende) appeltaart, vers gebakken door een van de deelnemers.  Al met al een bijzonder geslaagde actie!